เป็นอะไรไม่รู้แฮะ เข้าบอร์ดจะห้องไหนๆ ก็มีแต่เรื่องความรัก...

คนอกหักช่วงนี้กันเยอะสุดๆไปเลย

 

มันน่าสงสัยจริงๆ

 

และนี่เอง ก็นำไปสู่การสันนิษฐานของเรา

สมมติฐานของข้าพเจ้าก็คืออออ....คนบอกเลิกช่วงนี้ก็เพราะว่า ไม่อยากจะฉลองวาเลนไทน์

ทั้งๆที่ไม่ได้รักเขาอีกแล้ว ก็เลยบอกเลิกซะให้จบๆก่อน

เพราะถ้าเลิกช่วงหลัง..ก็ไม่ดีเท่าไร อีกฝ่ายคงจะงงๆ อ้าว เมื่อวานยังดีๆ อยู่เลยนี่หว่า

ถ้าเลิกกันวาเลนไทน์ซะเลย .. มันคงเป็นประสบการณ์โหดร้ายน่าดูเลย นับว่ายังมีคุณธรรม

อีกอย่าง ถ้าเลิกกันก่อน คงจะประหยัดค่าดอกม้งดอกไม้อะไรลงไปด้วย

 

จึงนับว่าเป็นโอกาสอันดี สำหรับคนที่ไม่มั่นใจในตัวคุณแฟน และอยากจะถอนตัวโดยไว

พอมีคนโพสต์เรื่องนี้ปุ๊บ ก็เลยมีสาวๆหลายคน ร่วมด้วยช่วยกันแชร์ประสบการณ์

สังคมนี่มันดีอย่างนี้เอง 55+

 

 

 

ยิ่งใกล้สอบ ยิ่งเรียนหนัก ยิ่งมีเวลาอ่านกระทู้หวะ

ตอนนี้มี wish lists โคตรรรรเยอะ

มีอะไรอีกมากมายรอเราไปสอยอยู่...

เฮ้อ ทำไมเราต้องชอปปิ้ง??

 

หรือว่า...

ความสุขอย่างหนึ่งของผู้หญิง ก็คือการเสียตังค์ เพราะมันมาจากสัญชาตญาณ

ว่าความสุข อยู่ที่การได้"ครอบครอง"

 

 

อ๊า เปิดประเด็น....

ไหนๆก็พูดเรื่องผู้หญิงผู้ชายแล้ววว

 

 

การครอบครองของผู้หญิงและผู้ชายมันต่างกันนะ

 

 

 

เหมือนจะไปอ่านหนังสืออะไรมาก็ไม่รู้ อารมณ์ men from marsฯ

(ที่จริงอาจจะไม่ได้อ่าน แต่มาจากในคาบเรียนก็ได้ ช่วงนี้มึนๆอะไรๆก็ดูเหมือนกันไปหมดสำหรับเรา)

บอกถึงความแตกต่างของอารมณ์ระหว่างชายหญิง

แบบว่า ผู้ชายผู้หญิง เวลาอยู่ด้วยกัน เป็นครอบครัว

มีลูก... คือ ลูกนั้นก็เป็นลูกของผู้หญิงแน่ๆ ถูกมะ ก็คลอดมาเองกับตัว

แต่ผู้ชาย จะไม่มั่นใจ ว่า...สรุปนี่มันลูกกูป่าววะ

ดังนั้น การให้ความสำคัญในการดำเนินชีวิตอยู่ด้วยกัน ผู้หญิงและผู้ชายจะมองกันไปคนละแบบ

 

ส่วนผู้หญิงน่ะเหรอ

ไม่ต้องกังวลกับการที่จะชัวร์ไม่ชัวร์ว่าลูกนี่เป็นลูกใคร ก็ไปกังวลกะสิ่งที่ผู้ชายจะมอบให้...นั่นคือความรัก ความเอาใจใส่

จะเห็นว่า ผู้หญิงมักจะเรียกร้องอะไรแบบนี้มากเป็นพิเศษ เพราะนี่คือการครอบครองในแบบของเธอ

แล้วแม้พี่ผู้ชายจะไปเมาหยำเปมาสามวันเจ็ดวัน หากเขากลับมาแล้วล่ะก็

ผู้หญิง...ยอมได้ ถ้าเธอจะเป็นคนสุดท้ายที่เขากลับมาหา

 

หากเรื่องนี้กลับกันน่ะเหรอ

คุณผู้ชายไม่มีทางยอมรับผู้หญิงที่หายไปกลับมาหรอก

คุณน้องกลับมาคนเดียวก็อาจจะพอไหว แต่เกิดเอาลูกชายอื่นกลับมาด้วยน่ะสิ

 

 

 

 

 

พล่ามเยอะเชียว

รู้สึกขึ้นกะลงท้ายมันแอบแตกต่างทางอารมณ์ ไม่ค่อยปะติดปะต่อไงไม่รู้

ว่าแต่ว่า ทบ.นี้ถูกผิดก็ไม่ทราบนะคะ เลือนๆอ่ะ จำๆได้ว่าเคยผ่านหูผ่านตามาบ้าง

อ่านแล้วรู้สึกขัดข้อง แปลกๆ กรุณาไปอ่านทบ.ของฟรอยด์ ตอนเด็กเจริญเติบโต

แล้วจะรู้สึกพอๆกัน ฮ่า

 

 

....

ปอลอ เค้าป่าวว่าฟรอยด์พูดผิดนะ เค้าแค่บอกว่า มันแปลกๆ แบบว่าคิดได้ เท่านั้นเอ๊ง!