| MooWaN's profile++MooWaN~BlogListsNetwork | Help |
|
January 07 เซ็ง จิตตก // ทาคุยะ กะ ยูโกะเราจะเริ่มพูดไม่รู้เรื่องล่ะนะ
ถ้าไม่อยากอ่านก้อข้ามไปเหอะ
ไม่รู้จะเริ่มจากไหนดี เอาเป็นว่า
ถ้าจักรวาล ศูนย์กลางของโลก มันอยู่ที่ไหนก็เหอะ
เราคงโดนเหวี่ยงทะลุพลูโตไปแล้วมั้ง
หมั่นไส้ๆๆๆๆๆๆๆๆ
เออ มันไม่มีอะไรหรอก ถ้าเหตุการณ์เร็วๆ นี้ มันจะไม่ไปสะกิดต่อมน้อยใจขึ้นมา
เห้อ จะยังไง เราคงไม่สนิทกันอย่างเดิมแล้วใช่ไหมล่ะ
ไม่อยากให้เป็นแบบนี้หรอกนะ แต่ถ้าไม่มีใครพูด เราก็จะไม่ถาม ขี้เกียจ ไม่อยากรู้ก็ได้
เราฟอร์มเยอะ บอกไว้เลย ไม่ชอบหน้าแตก ไม่ชอบกลายร่างเป็นผู้หญิงไม่รู้เรื่องไม่ว่าต่อหน้าใครก็ตามเหอะ
ดังนั้น ถ้าเรื่องไหนเราไม่รู้ แต่ใครๆ ดูจะไม่คิดจะเปิดปากพูด บอกเล่าเก้าสิบเราสักหน่อย เราไม่อยากรู้ก็ได้
ช่างหัวมันสิ
อืม ขอโทษ เพื่อนๆ ด้วยที่มาระบายใส่อย่างนี้ ปกติ เข้าสเปซเรามันต้องมีความสุขดิ
ใช่ป่ะ
ตอนนี้ก็แค่อยากจะทำสิ่งที่ใครๆ เค้าก้อทำกัน สิ่งโง่ๆ
โยนความผิดให้คนอื่น แล้วก้อระบายๆๆ เรื่องให้พ้นจากตัว
ร่างกายตอนนี้จะได้เย็นลงมั่ง โดยไม่ต้องไปตากฝน
**อ่านไม่เข้าใจ ก็ไม่ต้องเข้าใจหรอก รู้ไว้ว่า เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นเร็วๆ นี้ ในคณะ หรือนอกคณะ (อืม บางทีถ้าจะตีความ คงเป็นนอก) ไม่ใช่เพราะทำงานมากไป แต่เพราะมันสะสมมานานแล้วตะหาก ไม่เกี่ยวกะผู้ชาย ไม่มีอะไร และไม่ต้องเดา**
หมูหวานขอใช้ภาคโหดบ้างเหอะ
เอาล่ะมาต่อเรื่องไร้สาระอย่างเคย
ปีใหม่ที่ผ่านมา ดู pride ตลอดเวลา ดูมันเข้าไปเหอะ ชั้นชอบซีรีส์นี้จริงๆอ่ะ
แบบ ไม่เคยเลยนะที่จะดูอะไรซ้ำซากยังงี้
ก็ชอบดูหนังเก่าๆ ที่เคยดูก็จริง แต่นี่เป็นปรากฏการณ์ใหม่ เพราะเราดูไปกว่า 4 รอบแล้ว
(ในอาทิตย์กว่าๆ เนี้ย)
หนังบางเรื่องดูครั้งเดียวก้อเกินพอ เหมือนน้ำหวานที่โดนคั้นไปหมดแล้ว ไม่หวานอีกต่อไปแล้ว
แต่เรื่องนี้ มันไม่ใช่...
เราขอโทษนะดิว ผึ้ง ที่เคยบอกว่า ทาคุยะไม่หล่อ อืมมม ก้อรูปที่เห็นมันตาโปนนี่หว่า ชั้นไม่ชอบนิ
แต่ในเรื่อง บทมันน่ารักไม่ไหวแล้วเหอะ ชอบเรื่องยังงี้อ่ะ ชอบอ่ะ แบบ เรื่องที่มีปมใหญ่ๆ ไว้ดำเนินเรื่องไปตลอด
กะปมเล็กๆน้อยๆ ที่ค่อยๆ แก้ไป จบในตอน ในแผ่น โอ๊ย ยิ่งพูดยิ่งกรี๊ด
ไม่ชอบเรื่องที่มีปมเล็กปมน้อย พอจะคลายได้ ก็ดั๊น มีเรื่องเข้าใจผิด บลาๆ ที่บนโลกนี้ เหตุการณ์ยังงี้มีเปอร์เซ็นต์เกิด0.000001% เท่านั้น
กว่าจะคลายได้หมดก้อจบเรื่องพอดี ไม่ชอบอ่ะ ทรมานคนดู
นางเอกก้อน่ารักเหอะ ทาเคอุจิ ยูโกะ อืมม แม้ฉากแรกจะไม่ค่อยสวย แต่ก็แค่นั้น เพราะฉากอื่น กินขาด แสดงก้อดีนะ ใช้ได้ๆ
(ใช้ได้ในที่นี้ไม่ได้หมายความถึง ผู้หญิงใช้(แรงงาน)ได้ ในความหมายของพี่นิกกะพี่หยกนะ)
กลับมาเรื่องทาคุยะต่อ อืม เราก้อเพิ่งรู้ว่าเราเหมือนป้าเรามากๆเลยนะ
เพราะเราแพ้หนังสองประเภท
1. หนังผี
2. หนังเศร้า
ถ้ารู้ว่ามันจะจบแบบไหน แนวทางจะเป็นยังไง จะไม่ดูเด็ดขาด บังคับยังไงก้อไม่ดู ชั้นยอมตายดีกว่ายอมร้องไห้ให้ความรักไม่สมหวัง
เรื่องราวในโลกนี้มันเศร้าและโหดร้ายพออยู่แล้ว ชั้นไม่ยอมซ้ำเติมตัวเองเด็ดๆ
ป้าเราเป็นเหมือนกันเลย พอพูดถึงเรื่อง pride ปุ๊บ ไม่ต้องทวนเลยว่า pride ไหน ป้าเราก้อ ทาคุยะใช่ไหม โอ๊ย ชอบมากๆๆๆ
สมเป็นป้าหลานจริงๆ
ป้าแนะนำให้ดู Love generation ต่อ คนในบอร์ดบอกให้ดู Engine ด้วย แต่เสียงส่วนใหญ่บอกว่า pride น่ะแหละ เด็ดสุด แต่ love gen ก็น่ารักกว่า
(ทรงผมใน pride ดูจะหล่อกว่านะ อืมมม เอาไงดี)
เฮ้ย แต่ที่ชอบไม่ใช่เพราะพระเอกนะเฟ้ย ชอบเพราะบท เพราะบท ท่องไว้ เพราะบท
.
..
...
(หมูหวานอย่าหวั่นไหวเชียวนะลูก)
จริงๆ บทจริงๆ
(เพื่อน - จริงเหรอ หมูหวานแกพูดยังงี้ทุกเรื่องหรือเปล่า
ไม่ทุกเรื่องหรอก แค่เรื่องที่นางเอกหนักน้อยกว่า 60 กก. เท่านั้นแหละ
ก็เรายังหนักไม่ถึงซะหน่อย
...maybe...?)
ผกก เค้าดีจริงๆแหละ กำกับภาพสวย เพลงนี่แบบ เพราะเหอะ โดนอ่ะ
ปกติฟังเฉยๆเราก็ฟังผ่านนะ แต่เมื่อตาได้ดูด้วยนี่
โอ๊ยย เข้าใจแล้วคับ i was born to love you จริงๆ
Too much love will kill you จริงๆ
อีกอย่างนะ เพิ่งสังเกตตัวเอง เราชอบฮอกกี้แน่ๆ เลย
หนังอย่าง miracle เอย Duck เอย (ไม่รุเหมือนกันหนังชื่อไร ที่เป็นทีมฮอกกี้เด็ก ทีมดั๊กส์น่ะ) แล้วก้อ pride
หนังในดวงใจเราเนี่ย เกี่ยวข้องกับ ฮอกกี้หมดเลยนะ
(ไม่ได้ชอบดั๊กส์มากหรอก แต่ก้อประทับใจ ส่วน miracle กะ pride ขอเป็น Moowan's recommend เลยละกัน)
miracle ดูแล้วมันขนลุกจริงๆ ไม่ได้บ้าไอ้กันหรอกนะ แต่คนทำหนังมันเก่งจริง ที่ทำให้ชาวต่างชาติ ไทยแท้ๆ เลือดรักชาติเต็มขั้นอย่างเรา
ซาบซึ้งกับคำว่า United state of America ได้น่ะ
หรือจะไปเล่นฮอกกี้ดี??
แล้วตอนนี้ทั้งครอบครัวก็บ้าดูซีรีส์
ตามติดมาจาก LOST, Grey's Anatomy
ทั้งสองซีซั่นเลยนะ จบแล้วล่ะ ตอนนี้เก็บตัง อยากดู house
อยากดูอะไรหมอๆ ว่ะ ดูแล้วก็ไม่อยากเป็นสักหมอ...
เอ๊ะ...
...!!
เอาน่า เรียนหมอมันก้อไม่ถึงตายหรอก
อาริกาโตโคเซอิมัส ที่อ่านมาถึงบรรทัดนี้ แล้วก็
โอยาสุมินาไซ January 03 ปีหมู (หวาน)สวัสดีปีหมูนะจ๊ะ ปีนี้ ท่าจะเป็นปีที่ดีสำหรับเรา เพราะเป็นหมูเหมือนกัน อ้วนกันได้สมใจอยากไปข้างหนึ่ง
ฉลองกันไปเรียบร้อย วันที่หนึ่ง เป็นวันที่อึดอัดมากๆ เพราะว่า ในท้องมีสิงสาราสัตว์ครบทุกประเภท จากงานเลี้ยงสองที่ถ้วน แล้วก้อหลากกรรมวิธี ทั้งนึ่ง เผา ทอด ครบจริงๆ
ตามด้วยเนื้อ ทั้งสัน อก อะไรก็ตามอีก บลาๆๆ
ท้องป่องแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเลย
ไม่ได้การแล้ว คราวนี้ อีเมอเจอซี่ของแท้ครับ
งานปีใหม่ที่บ้านก้อฮาๆดี มีกร่อยตอนเจอระเบิดไปบ้างเล็กน้อย
คนพวกนี้มันแย่จริงๆ ชาติตัวเองแท้ๆ ยังทำได้ลงคอ
ขอให้มันไม่มีพื้นดินอยู่ แผ่นดินไทยดีเท่าไร ไม่เคยรู้ล่ะสิ เพราะไม่เคยไปอยู่เมืองนอกเมืองนากัน
การเป็นพลเมืองชั้นสองที่นู่นลำบากยากแค้นกว่าอยู่ที่นี่เท่าไร
รู้สึกว่าปีใหม่นี้ เรายังไม่ได้ขอพรอะไรไป
ขอสักอย่างแล้วกัน
ขอให้คนคิดล้างชาติ แยกดินแดน ขายชาติกิน มันไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวธุลีของแผ่นดินให้ยืน....สาธุ
ปล. จบโหดแฮะเรา |
|
|